Bazı kimseler yarışma ile ilgili Internet’te yazılanlardan yola çıkarak yayındaki siteyi benim tasarladığımı zannediyor ve tasarım hakkındaki görüşlerini bana iletiyorlar, buradan bu yanlış anlaşılmaya bir son vermek istiyorum.
Yayındaki site benim tasarımım değildir. Benim Hava Kuvvetleri Komutanlığı ile resmi bir bağlantım yoktur. Yayındaki site Hava Kuvvetleri Komutanlığı Internet Kurulu tarafından tasarlanmıştır. Mevcut tasarım hakkındaki fikirlerinizi sitede yer alan e-posta adreslerine yollayabilirsiniz.
Benim tasarladığım sitenin bir ekran görüntüsü bu iletideki resimde yer almaktadır.
Kamuoyuna sevgi ve saygılarımla, 
Kardeş siteyi gezenler orada siteyi yapan kişilerin adreslerini bulamamışlar mı sana yazıyorlar. O kişiler biraz daha dikkatli olsun ve kim neyi yapmış iyi baksınlar…
Türkiye size emanet, koruyun.
Sevgili Ersin Arslan,
Seni hic tanimamakla birlikte, genc yasina ragmen ellerine saglik kisa zamanda neler uretmissin ve kendini yepyeni bir gelecege tasimissin. Sen kalk Silopilerden, Diyarbakirlardan cik bunlari yap.. Demek ki herkesin daga cikmasi gerekmiyormus. Biraz akil ve vicdan sahibi olmak, gelecegine sahip cikmayi istemekte insani, daglarin tepesine degilde, bilginin zirvesine ulastiriyormus.
Yaptigin bu egitim ve birikiminin tum Turk gencligine bir ideal teskil etmesi dileklerimle..
Basarilar Dilerim,
Cigdem Hizkan
Gazeteci
Çiğdem Hanım,
Hangi gazetedensiniz veya size kim gazeteci sıfatı verdi bilemiyorum. Lakin fikir ve sanılarınızda gazeteciliğe yakışmayacak boyut ve küstahlık barındırdığınızı görüyorum.
Size tavsiyem ya yazdıklarınızın anlamlarının farkına varmanız ya da yazmaya başlamadan bırakmanız.
(Ersin senden de özür dilerim ortam olarak sana denk geldiği için)
Çiğdem hanım,
Ben de bu yazdıklarınızı iltifat mı yoksa hakaret mi kabul edeceğimi şaşırdım açıkçası, bu yüzden yanıt yazmamayı tercih etmiştim.
Silopi, Nusaybin veya Diyarbakır’dan (yahut diğer güneydoğu il ve ilçelerinden) çıkmış olan insanları potansiyel terörist olarak görmekten ne zaman vazgeçeceğiz inanın bilmiyorum..
Biz yıllarca hep bunun acısını yaşadık, hep farklı bir gözle bakıldı bizlere.
Dedem Kocaeli’ye ilk geldiğinde trafik polisleri onu durdurup şöyle sormuşlar; “senin burada ne işin var?” Bu sorunun nedeni de sadece arabasının plakasının 47 olması imiş, dedem kafasını dışarı çıkarıp etrafa bakmaya başlamış, polis sormuş; “neye bakıyorsun?” dedem şöyle yanıtlamış, “Türk bayrağı arıyorum, yanlışlıkla sınırı mı geçtim acaba…”, polis hatasını anlamış ve susmuş.
Biz Kocaeli’ye ilk geldiğimizde ise sadece arabamızın plakası 21 olduğu için hakkımızda bomba ihbarı yapıldı. Nedeni yol kenarındaki bir çöpe arabadaki bir kaç mandalina kabuğunu atmamızdı. Onu da o zaman 12 yaşında olan ben yapmıştım…
Sizce bu toplumsal önyargının arkasında ne var?
Sakın orada ‘herkesin dağa çıktığını’ sanan gazeteciler olmasın?
“Sakın orada ‘herkesin dağa çıktığını’ sanan gazeteciler olmasın?” demişsin kardeşim ve bize söyleyecek pek söz bırakmamışsın yine…
Kendine halkı aydınlatmayı(çok önemli!!!), bilgilendirmeyi görev edinmesi gereken bir gazetecinin, mahalle kahvesindeki yeni yetme delikanlı zihniyeti ile bağdaştırılabilecek bir sistematikle düşünmesi ve bu düşüncesini “acaba insanları üzer miyim, incitir miyim?” diye fazla da düşünmeden çok açık! bir şekilde ifade etmesi Umut Aydın gibi beni de şaşırttı,üzdü ve düşündürdü doğrusu.
Sanırım; İnsanları doğum yerlerine, ırklarına, dinlerine, akrabalarının kim olduğuna göre sınıflandırmaktan vazgeçtiğimiz zaman, Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün biz gençlere hedef gösterdiği; muassır medeniyetler seviyesine gelme yolunda büyük bir adım atmış olacağız.