Çok ileri bir tarihte,
Çok yaşlı olarak,
Sessizce ayrılmalıyım,
Kimseye pek gözükmeden,
Ve kimseyi rahatsız etmeden.

Masamın üzerinde,
Dünden kalan işler,
Tamamlanmamış yazılar,
Okunmayı bekleyen kitaplar,
Ve anılar ve umutlar.

Filleri kuyruğundan çekerek,
Tepeleri aşırtmaktı görevim,
Günler bitti filler tükenmedi,
Ben elimden geleni yaptım,
Gerisini siz tamamlayın.

Boşa geçmedi hayatım,
Daha fazlası olabilirdi ama,
‘Buna da şükür’ demeliyim,
İşte sevgili dostlar,
Ben böyle veda etmeliyim.

İsmail Cem, New York, 1995

İsmail Cem, 1940 - 2007

Onu üç kelime ile tanımlamam gerekirse; zarif, entelektüel ve dürüst.

İçimde bir boşluk oluşturdu onun vefat haberini duymak. Hasta olduğunu biliyordum ama daha yapacak işleri vardı onun! Her ölüm erkendir biliyorum, fakat idealistlerin ölümü sanki daha da erken…

Ahmet Piriştina, Recep Yazıcıoğlu, Adnan Kahveci, Eşref Bitlis gibi bu ülkeye çok şey katmış, ve kattıkları yaşadıkları takdirde katacaklarının çok azı olan vatanseverlerden birini kaybettik.

Türkiye’nin hak ettiği gerçek devlet adamlarını hep geç tanıyıp erken yitiriyoruz.

Rahat uyu güzel insan.