Bir sözlük yazarı arkadaşımın tanımına göre; “İnsanların günümüzde kolay kolay bulamayacağı dostluğun, bir ütopya olmadığını, ancak ne kadar zor olduğunu” anlatan harika rammstein parçası;
İzlemeyen kalmasın diye buraya da eklemek istiyorum…
Sözler ve klip hakkındaki yorumlar diğer sayfada.
Klibin başındaki güzel hava -> Güzel günler
Dağ -> Hayat denen zorluk
Kayan taş -> Feleğin sillesi
Zirvedeki haç işareti -> Mezar
Zirvedeki manzara -> Tüm hayata son bir bakış
Sözlük’ten parakete’ye bu harika benzetme nedeniyle teşekkürlerimle…
Ohne Dich
Ich werde in die Tannen gehen
Dahin wo ich sie zuletzt gesehen
Doch der Abend wirft ein Tuch aufs Land
Und auf die Wege hinterm Waldesrand
Und der Wald er steht so schwarz und leer
Weh mir, oh weh
Und die Vögel singen nicht mehr
Ohne dich kann ich nicht sein
Ohne dich
Mit dir bin ich auch allein
Ohne dich
Ohne dich zähl ich die Stunden ohne dich
Mit dir stehen die Sekunden
Lohnen nicht
Auf den Ästen in den Gräben
Ist es nun still und ohne Leben
Und das Atmen fällt mir ach so schwer
Weh mir, oh weh
Und die Vögel singen nicht mehr
Ohne dich kann ich nicht sein
Ohne dich
Mit dir bin ich auch allein
Ohne dich
Ohne dich zähl ich die Stunden ohne dich
Mit dir stehen die Sekunden
Lohnen nicht ohne dich
Türkçe çevirisi
Köknar Ağaçlarına gideceğim,
Onları son gördüğüm yere,
Fakat gece, zeminin üzerine bir örtü atıyor,
ve ormanın arkasındaki yolların üzerine.
ve orman, kapkara ve boş.
Keder benim, ah keder.
ve kuşlar artık şarkı söylemiyor.
Sensiz ben olamam, sensiz…
Seninle de yalnızım.. sensiz…
Sensiz, sensiz saatleri sayıyorum.
Seninle saniyeler hareketsiz duruyor.
Onlar buna değmez.
Dalların üzerinde, hendeklerin içinde,
Şimdi sessiz ve hayat yok
ve nefes almak benim için çok zorlaşıyor
Keder benim, ah keder.
ve kuşlar artık şarkı söylemiyor.
Sensiz ben olamam, sensiz…
Seninle de yalnızım.. sensiz…
Sensiz saatleri sayıyorum, sensiz…
Seninle saniyeler hareketsiz duruyor.
onlar buna değmez, sensiz!
bir dusunur demis ki: “hayat yolculugu bir daga tirmanmaya benzer, dagin etegindekiler son derece dinctir ama ufuklari cok sinirlidir. zirveye yaklastikca takat azalir, buna karsilik gorus alani artar.”
hayat yolculugunda yanimizda kimler oldugu cok onemli… ayagimiz kaydiginda bizi tutup kaldiracak dostlar olmali yanimizda… takatimiz olmasa da, gittigimiz yolda bizi yalniz birakmayip bize destek olacak, en azindan zirvede bizim icin hazirlanmis hedefe gitmemizi saglayacak dostlar olmali… veya ayagi kayan bir dostumuzsa, oylece birakmak yerine, onu sirtlanip hedefe ulastirmak gerek…
basta da yazdigim sozun isiginda, ben dagin eteklerinin cocukluk yillari oldugunu, oradaki havanin her turlu olumsuz sarta ragmen mutlu olmayi bildigimiz cocukluk nesesi oldugunu, dagin bizzat hayatin kendisi oldugunu, genc toplulugun insanlik ve takip ettikleri yalniz dagcinin hayat yolundaki rehber oldugunu dusunuyorum. hayat yolu zorluklarla dolu, ancak iyi bir rehberin pesinden gider, dogru kisilerle yoldaslik edersen, son noktaya guzel varirsin. zirvedeki manzara ise, zirveye varmis kisinin ufkunun genisligini gosteriyor.
klibin bir diger ilginc yani ise, zirveye varildiginda mezarin hazir olmasi. aslinda hepimiz belli bir sona gidiyoruz. varacagimiz nokta zaten belli, ama o noktayi ancak oraya varinca gorebilecegiz…
Nasıl temiz ve duru…ihtiyacımız olan bu sanırım…