Nefret etmekle çok sevmek arasında var olduğuna inandığım ince çizgi eski zamanların birinde, sevdiğim ve bana fiziği sevdiren bir teorisyenin sayı doğrusu ile ilgili söylediklerini hatırlatır hep bana. O sayıların lineer bir düzlem üzerinde gittiğini kabul etmezdi. Ona göre sayıların bir ağırlığı vardı ve -sonsuz ile +sonsuz bir bilinmezlikte buluşurdu.
Bu garip tezi tekrar aklıma getiren Sagopa Kajmer oldu. Bu arkadaş rap müziğe olan bakışımı alt üst etti. Nefret ettiğimi sandığım bir şeyden ne kadar çok hoşlandığımı farkettim.
Sana bir hikaye anlatayım ister misin?
Sagopa Kajmer’in yeni albümü Kötü İnsanları Tanıma Senesi‘ni bir an önce edinmenizi tavsiye ediyorum. Gölge Haramileri, Beyaban ve Yakın ve Uzak favorilerim..
Buradan yıllardır bana zorla Sagopa dinletmeye çalışan sevgili kardeşim Ezgi, sevgili kuzenim Emre ve gölge haramilerine bir selam!
Zombie, Promises, Daffodil Lament, Electric Blue gibi müzikal harikaları ortaya çıkarmış olan ve 90′ların ortalarında yabancı müzik dinlemeye benzersiz melodileri sayesinde başladığım Cranberries’in solisti Dolores O Riordan ilk solo albümünü çıkarmış.
Oldukça etkileyici savaş karşıtı bir parça.
Kara Şahin Düştü… Belki Hans Zimmer’in harika notaları, Lisa Gerrard’ın büyüleyici sesi belki de bu fotoğraflar, gözlerden okunan acı ve korku beni bu kadar etkilemesinin nedeni..
