Gelmiş geçmiş en iyi yarış pilotu tam 13 yıl önce bugün aramızdan ayrılmıştı. Ben onu, ilkokulumun karşısındaki atari salonunda oynamakta olduğum; Ayrton Senna’s Super Monaco GP adlı yarış oyunundan tanırdım. Sonraları Formula 1′e ilgim arttıkça kendisinin aramızdan ayrılışına daha çok üzülmüştüm.

Sözlükte bir yazı okumuştum geçen sene, batı dünyası başarılı insanlar, Güney Amerika ve Doğu ise efsaneler yetiştirir demişti bir yazar. İşte Senna bu efsanelerden biriydi…

Sadece bir yarış pilotu olarak değil Formula 1′e ruhunu ve hatta gerçek anlamda canını verdi. Onun ölümünden sonra FIA yarış kurallarında geniş çaplı değişikliklere gitti ve belki böylece bir çok yarış pilotu da hayatını onun başından geçen talihsiz olaya borçlu oldu.

Senna’nın ölüm nedeni, pistteki engebelerin ön tekerleklerin yer ile temasını kesecek bir biçimde aracın alt kısmını havaya kaldırması ve bunun üzerine aracın kontrolünü kaybetmesi idi. Temas anında ona en büyük hasarı veren durum ise, direksiyon milinin bugün bir standart olarak iç içe geçen çift katmanlı yapıda değil direkt rot’a giden tek mil şeklinde yapılmış olması idi. Bu durum çarpma anında milin ona doğru hızla çarpmasına neden oldu.

Ayrton Senna’nın mücadele hırsı beni hep çok etkilemiştir. Başarmak için çalışmak, sabretmek ve engelleri tek tek aşmak gerekir. Ama bence Senna’nın en iyi özelliği bu mücadele hırsının altında fair play ruhunun tüm samimiyeti ile sürekli kendini gösteriyor olmasıdır. Öyle ki Senna 1993 yılında yapılan bir yarışta birinci sırada devam ederken bir pilotun yaptığı ciddi kazayı görüyor ve aracını sağa çekip ona yardım etmeye koşuyordu. İşte bu bize mücadelenin nasıl yapılması gerektiğini anlatan bir dersti.

Ülkemizde basit bir üniversitelerarası güneş arabaları yarışında dahi, bazı insanlar hırslarının kurbanı olup diğer ekiplerin yarışta gerçek performanslarını sergileyememesi için ellerinden geleni yapmaktalar. Senna’dan öğreneceğimiz o kadar çok şey var ki…

Hiçbir sorunla karşılaşmadan kazanmak çok zordur. Kazanmak için savaşmak zorundasınız ve çoğu zaman, bu savaş kendi inançlarımız ve amaçlarınız uğruna başka insanları yenmekle kazanılıyor. Kendi görüşünüz, kendi fikirleriniz, kendi kişiliğiniz - herşeyin üzerinde. eğer sıkı savaşmazsanız, kendi çizdiğiniz yolu kaybediyorsunuz. ve bu yolu kaybederseniz, hiçkimse olup çıkarsınız. Bu yola sadık kalmak için, mücadeleden yılmamak gerekiyor. ve bazen gerçekten kavga etmeniz…

Senna kazanmayı çok severdi. İkincilik onun için en kötü dereceydi. Ama o rakibini asla küçümsemedi ve haksız bir galibiyet için hiç bir zaman çaba harcamadı. İşte bu onu batı dünyasının ‘başarılı‘ insanlarından ayıran en önemli farktı.